Agenda en activiteiten Contact en info Sitemap
Maranathakerk.org Rubrieken

De ogen van het hart


De Here Jezus verweet Zijn tijdgenoten dat zij ogen hadden en toch niet zagen! Als het om Hem ging, hadden de schriftgeleerden een beperkte blik. Ze zagen niet in wie Hij was en wat er met Hem ging gebeuren.

Als je gelooft, gaan je ogen open voor de Here Jezus. Het is een innerlijk zien. Ogen, die inzicht in zich dragen. Het is een combinatie van kijken met het oog en kijken met het hart.

De ogen van het hart
Wij kunnen op twee manieren kijken: met de ogen van ons verstand en met de ogen van ons hart. Wie met het verstand kijkt, kan zijn hart er koud bij laten en zijn leven onveranderd en onberoerd. Maar wanneer we ook met de ogen van het hart kijken, wordt ons hele bestaan er door geraakt. Gelukkig zijn er nog van die mensen, die kijken met hun hart. Het zijn bewogen mensen. Mensen, die lijken op Jezus. Van Hem staat regelmatig te lezen, dat als Hij de mensen zag, hij met ontferming (medelijden) bewogen was.

Ons hart is een gevoelige plek; daar vallen de beslissingen. Wat kan een mens diep in zijn hart worden geraakt, maar ook boos worden. Je kunt ook je hart verharden. Er kan in je hart plaats voor mensen zijn, maar je kunt je hart ook toesluiten. God, het geloof in de Here Jezus, kan ons hart vervullen of ook niet!

Gelovigen zien met de ogen van het verstand en met de ogen van het hart. Van een hart, dat aangeraakt is, veranderd, vernieuwd. Als je gelooft, kijk je anders naar de wereld. Ook anders naar een ander, en niet in het minst anders naar jezelf. De wereld wordt de schepping voor je. De ander wordt je naaste. En van jezelf weet je dat je jezelf mag ‘beschouwen’ als een kind van God. Je kijkt op een totaal andere manier tegen vele dingen aan. En je ziet steeds meer.

Ooit schreef Paulus een brief aan de gemeente in Efeze. In die brief kunt u een zinsnede lezen, die ook gaat over de ogen van je hart. Het is een soort wens van hem. Je zou het ook een gebed kunnen noemen. Een gebed van Paulus voor de kerk van Efeze. “Moge uw hart verlicht worden, zodat u zult zien waarop u hopen mag nu Hij u geroepen heeft, hoe rijk de luister is die heiligen zullen ontvangen en hoe overweldigend groot de krachtige werking van Gods macht is voor ons die geloven” Efeze 1:18-19.

“Moge uw hart verlicht worden, zodat u zult zien”. Dat bidt Paulus voor mensen die al geloven. Het gaat dus niet over ongelovigen, die niet zien en geloven. Het gaat over gelovigen, die wel zien, maar die blijkbaar nog niet alles zien. Paulus’ verlangen is dat juist hun ogen verlicht zullen worden. Gods kinderen zien met het hart, maar daarom zien ze nog niet alles. Paulus bidt er voor; voor meer zicht. Steeds meer zicht:
op de hoop die je als christen hebt.
op de rijkdom van wat je te wachten staat.
op de geweldige kracht van God.
over hoe God je omstandigheden ziet.
op de onrust en onvrede in je leven.
Als de ogen van je hart niet verlicht zijn, zie je de toekomst niet. Dan wordt je geabsorbeerd door je situatie, door je ziekte, door je pijn, door de zinloosheid van deze wereld. Dat trekt dan een zwart scherm voor je ogen op, waar je bijna niet doorheen en overheen kunt kijken.

Ik weet niet hoe de sterkte van uw ogen is. Het gebed van Paulus zou best eens een gebed voor jezelf kunnen zijn: Laat me zien!

Misschien moet ik nog vaker naar de Oogarts. Hij weet wat voor ‘sterkte’ je nodig hebt! Hebreeën 12:2-4.

                                                                          Overdenking door Richard Kelly
In de media
Kidscorner
Verdieping
Tieners
Pinkstergemeente Eindhoven Contact    |    Route    |    Sitemap    |    Disclaimer Laatste update: 29-03-2017